Waaruit bestaat het tarief van elektriciteit

De eenheidsprijs voor elektriciteit (de prijs per kWh) is samengesteld uit diverse factoren. Samengevat bestaat de prijs uit de som van de vervoers-, de distributie-, de heffingen en de energiekost.

De eenheidsprijs voor elektriciteit worden weergegeven in een prijs per kWh. Deze prijs is opgebouwd een aantal soorten tarieven;

  1. Transmissienettarief; dit is de vergoeding voor het vervoer van de elektriciteit over het gebruik van het hoogspanningsnet. Dit tarief wordt goedgekeurd door de federale regulator, de CREG. Bedraagt ± 10 % van uw totale factuur.
  2. Distributienettarief; dit is de vergoeding die de distributienetbeheerder krijgt voor het vervoer van elektriciteit over zijn net naar de eindafnemer. Dit tarief hangt af van uw woonplaats en wordt goedgekeurd door de CREG . Bedraagt ± 30-50 % van uw totale factuur.
  3. De heffingen worden bepaald door de verschillende overheden. Het gaat over de energiebijdrage, de federale bijdrage (deze omvat de financiering van de CREG, de bijdrage voor de denuclearisatie van de nucleaire sites, de bijdrage voor het Kyoto-fonds en de bijdrage voor het sociaal fonds) en de toeslag beschermde klanten. Bedraagt ± 5-10 % van uw totale factuur.
  4. De energiekosten worden vastgesteld door de leverancier en waarmee een leverancier zich kan onderscheiden van andere leveranciers. Deze energiekosten zijn afhankelijk van onderstaande factoren. Bedraagt ± 40-50 % van uw totale factuur.
    - de kosten voor de productie van of aankoop van elektriciteit door de leverancier;
    - Het zogenaamde verbruiksprofiel: de hoeveelheid elektriciteit die u als afnemer verbruikt en het tijdstip waarop u deze energie verbruikt;
    - de administratieve kosten van de leverancier (bijvoorbeeld facturering, organiseren klantendienst,...);
    - de kosten die de leverancier maakt om te voldoen aan de openbare dienstverplichtingen (zoals de kost voor het investeren in productie van elektriciteit op basis van hernieuwbare energie of voor het bekomen van groenestroomcertificaten en de kost voor het investeren in warmtekrachtkoppeling of voor het bekomen van warmtekrachtcertificaten.

Een leverancier kan op zijn factuur een onderverdeling maken van de componenten van de energiekost, maar is hier niet toe verplicht.